Με ιδιαίτερη τιμή και συγκίνηση είχα την ευκαιρία να πραγματοποιήσω μια εκτενή συνέντευξη με τον κύριο Αντώνιο Χλωρό, Πρόεδρο του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής «Δρομοκαΐτειο», στο πλαίσιο της μακροχρόνιας έρευνάς μου «Οι Θησαυροί του Κάμπου».
Συζητήσαμε για την ιστορία, τη λειτουργία και τη σπουδαία κοινωνική προσφορά του Δρομοκαΐτειου, ενός ιδρύματος που αποτελεί μέχρι σήμερα ζωντανό σύμβολο ανθρωπισμού και προσφοράς στην Ελλάδα. Το θεραπευτήριο ιδρύθηκε το 1887 ως «ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΟΝ ΖΩΡΖΗ ΚΑΙ ΤΑΡΣΗΣ ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΟΥ» και συνεχίζει αδιάλειπτα το έργο του εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα.
Είχα επίσης τη δυνατότητα να ξεναγηθώ σε όλους τους χώρους του νοσοκομείου, καθώς και στο Μουσείο Δρομοκαΐτειου, ένα σημαντικό και μοναδικό νοσοκομειακό μουσείο. Το οποίο ιδρύθηκε το 1995 και θεωρείται το πρώτο του είδους του στην Ελλάδα, λειτουργώντας ως ζωντανό αρχείο της ιστορίας του ιδρύματος.
Στους χώρους του διαφυλάσσονται πολύτιμα τεκμήρια, όπως πορτρέτα των Προέδρων του Δρομοκαΐτειου, ιστορικό φωτογραφικό υλικό, ιατρικά και φαρμακευτικά αντικείμενα, αρχειακό υλικό, καθώς και εκκλησιαστικά κειμήλια και εικόνες. Το σύνολο του υλικού αποτυπώνει την εξέλιξη της ψυχιατρικής φροντίδας στην Ελλάδα από τον 19ο αιώνα έως σήμερα.
Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι το Δρομοκαΐτειο αποκαλείται συχνά και ως το «Χιώτικο» νοσοκομείο, καθώς η ιστορία, η διοίκηση και η ταυτότητά του έχουν συνδεθεί στενά με τη Χίο και μεγάλες χιώτικες οικογένειες και ευεργέτες. Σε αυτές περιλαμβάνονται οικογένειες όπως οι Σκυλίτσηδες και οι Συγγροί, καθώς και άλλες σημαντικές προσωπικότητες της χιακής διασποράς. Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι όλοι οι Πρόεδροι του Δρομοκαΐτειου κατάγονται από τη Χίο, γεγονός που αναδεικνύει τη βαθιά και διαχρονική σύνδεση του ιδρύματος με το νησί.
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκαλεί το γεγονός ότι το έργο του Ζωρζή Δρομοκαΐτη συνεχίζει να ζει μέχρι σήμερα μέσα από την προσφορά και τη στήριξη ανθρώπων που διατηρούν ζωντανό το όραμά του.
Παράλληλα, ιδιαίτερη θλίψη προκαλεί η σημερινή εικόνα της κύριας κατοικίας της οικογένειας Δρομοκαΐτη στην πόλη της Χίου, ενός ιστορικού αρχοντικού που ανήκει στην περιουσία του Γενικού Νοσοκομείου Χίου "Σκυλίτσειο" και το οποίο δυστυχώς έχει αφεθεί για δεκαετίες στην εγκατάλειψη και στη φθορά του χρόνου.
Είναι πραγματικά λυπηρό να βλέπει κανείς ένα τόσο σημαντικό μνημείο της ιστορίας της Χίου να παραμένει αναξιοποίητο και χωρίς την απαραίτητη φροντίδα και αποκατάσταση. Τα κτήρια αυτά δεν αποτελούν απλώς ακίνητες περιουσίες· αποτελούν ζωντανά τεκμήρια της ιστορίας, της παιδείας, της κοινωνικής προσφοράς και της πολιτιστικής ταυτότητας του τόπου μας.
Ο Ζωρζής Δρομοκαΐτης δεν υπήρξε μόνο ένας μεγάλος ευεργέτης. Υπήρξε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του νεότερου ελληνισμού, ένας άνθρωπος που συνέδεσε τη Χίο, τη διασπορά, την κοινωνική αλληλεγγύη και την έννοια της προσφοράς προς τον άνθρωπο. Γεννημένος στον Κάμπο της Χίου το 1805, κατάφερε μέσα από μια συγκλονιστική προσωπική πορεία να δημιουργήσει ένα έργο που εξακολουθεί να υπηρετεί τον άνθρωπο μέχρι σήμερα.
Μέσα από αυτή την έρευνα επιβεβαιώνεται για ακόμη μία φορά πως ο Κάμπος της Χίου δεν είναι απλώς ένα σύνολο αρχοντικών και περιβολιών· είναι ένας ζωντανός τόπος μνήμης, ιστορίας και ανθρώπων που άφησαν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους στην Ελλάδα και στον κόσμο.
Θερμές ευχαριστίες στον κύριο Αντώνιο Χλωρό για τη φιλοξενία, την εμπιστοσύνη και τη σπουδαία συζήτηση, καθώς και σε όλο το προσωπικό του Δρομοκαΐτειου για την ευγένεια και την πολύτιμη υποστήριξή τους. Ιδιαίτερες ευχαριστίες στην κυρία Παναγιώτα Κορπάκη για την εξαιρετική ξενάγηση στο Μουσείο του Δρομοκαΐτειου και στον κύριο Παναγιώτη Γκαμπράνη για τη σημαντική συμβολή του στη δημιουργία του οπτικοακουστικού υλικού της παρούσας έρευνας.