Μια ξεχωριστή συνέντευξη με την αγαπητή κυρία Κωνσταντίνα Καμαράδου στο σπίτι της, επί της οδού Δημάρχου Λ. Καλβοκορέση, εκεί όπου άλλοτε εκτεινόταν το ιστορικό κτήμα της οικογένειας Κουβελά.
Η συνάντηση αυτή είχε για μένα έναν βαθιά προσωπικό χαρακτήρα. Μας συνέδεε μια στενή συγγένεια, καθώς ο αδελφός της είχε παντρευτεί την αδελφή της μητέρας μου, γεγονός που μας έφερε σε επαφή από τα παιδικά μου κιόλας χρόνια. Η ίδια, μεγαλώνοντας στον Κάμπο, έζησε τόσο στο Καλβοκορέσικο όσο και στο κτήμα του Πλατή (πρώην Μηταρακικό) — μέρη όπου θυμάμαι κι εγώ τον εαυτό μου να παίζει μικρός με τα ξαδέρφια μου. Αυτές οι κοινές, ανεξίτηλες μνήμες σφυρηλάτησαν ανάμεσά μας μια βαθιά και αυθεντική σχέση εμπιστοσύνης.
Την επισκεπτόμουν συχνά. Συζητούσαμε για ώρες ολόκληρες για τον Κάμπο, τις παλιές οικογένειες, τα αρχοντικά, αλλά και για τα δικά της παιδικά βιώματα, τότε που οι γονείς της εργάζονταν ως επιστάτες στα ιστορικά κτήματα της περιοχής. Οι αφηγήσεις της αποτελούν μια ανεκτίμητη ζωντανή μαρτυρία για έναν Κάμπο που μπορεί να αλλάζει, αλλά δεν χάνεται — όσο τουλάχιστον υπάρχουν άνθρωποι που κρατούν τη μνήμη του ζωντανή.
Κατά τη διάρκεια των συναντήσεών μας, είχα την τύχη να καταγράψω πολύτιμα στοιχεία για την ιστορία του κτήματος και της οικογένειας Κουβελά, μιας από τις παλαιότερες και πιο εμβληματικές της Χίου. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο βιβλίο μου «Οι Θησαυροί του Κάμπου» (σελ. 129), ο λεγόμενος «Πύργος του Κουβελά» ανήκε στην ομώνυμη οικογένεια, με επιφανέστερο εκπρόσωπό της τον Νικόλαο Κουβελά, τον πρώτο Δήμαρχο της ελεύθερης Χίου μετά το ορόσημο του 1912.
Ένα συγκλονιστικό περιστατικό που έχει καταγραφεί στην τοπική ιστορία αναφέρει ότι, κατά την άφιξη του ελληνικού στρατού στο νησί, ο Νικόλαος Κουβελάς έσπευσε να υποδεχθεί τους απελευθερωτές, αναφωνώντας με λυγμό:
«Πού είσαστε, βρε παιδιά; Σας περιμέναμε 500 χρόνια!»
Μια φράση-παρακαταθήκη, που αποτυπώνει ανάγλυφα τη βαθιά συγκίνηση και τη μακρά προσμονή της ελευθερίας. Ο Νικόλαος Κουβελάς έμεινε δίκαια στην ιστορία ως ο «Δήμαρχος της Απελευθερώσεως», υπηρετώντας τον τόπο με αυταπάρνηση για περίπου δύο δεκαετίες.
Αυτή η σπουδαία μαρτυρία, μαζί με το ιστορικό χρονικό του κτήματος, διασώθηκε χάρη στην αείμνηστη πλέον Κωνσταντίνα Καμαράδου και θησαυρίστηκε στις σελίδες 128–131 του βιβλίου μου.
Για περισσότερες πληροφορίες:
Κοτατής, Ευάγγελος Ν. (2017), Οι Θησαυροί του Κάμπου, εκδόσεις «Άλφα Πι», Χίος.