Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης ερευνητικής μου επίσκεψης στην Κωνσταντινούπολη, η στάση στον εμβληματικό ναό της Αγίας Σοφίας αποτέλεσε μια στιγμή βαθιάς συγκίνησης και πνευματικής ανάτασης.
Ως αρχιτέκτονας, το να στέκεσαι κάτω από αυτόν τον επιβλητικό τρούλο δεν είναι απλώς μια τουριστική εμπειρία, αλλά ένα μάθημα ιστορίας, στατικής και αισθητικής τελειότητας. Η Α-γία Σοφία αποτελεί τον αιώνιο φάρο της βυζαντινής αρχιτεκτονικής, έναν χώρο όπου το φως και ο χώρος μετουσιώνονται σε θεία τέχνη. Η αποτύπωση αυτού του μνημείου μέσα από τον φωτογραφικό μου φακό είναι μια πολύτιμη προσθήκη στις καταγραφές του οδοιπορικού μου, καθώς η αρχιτεκτονική του ρίζα συνδέει όλο τον μεταγενέστερο ελληνισμό.
«Η αρχιτεκτονική είναι η τέχνη που αψηφά τον χρόνο και ενώνει τις εποχές…»